ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΛΟΥ ΚΑΛΟΥΔΗ

Μια γενναία αγαθοεργός προσφορά

Έχουμε συνηθίσει κάθε φορά που γίνεται λόγος για δωρεές και αγαθοεργίες, να τρέχει ο νους μας σε μεγάλα ονόματα επιχειρηματιών και βιομηχάνων. Όμως μας διαφεύγει το ότι οι εμπειρίες της καθημερινότητας, μας διδάσκουν ότι η προσφορά δεν συνδέεται πάντα με τα πλούτη. Μεγάλοι δωρητές και ευεργέτες δεν γίνονται μόνο οι οικονομικά ισχυροί, αλλά και αυτοί, που έχουν μέσα τους τη φλόγα, τη θέληση για προσφορά και συμπαράσταση και περιμένουν την ευκαιρία.

«Μπορεί η δυνατότητα να κάνει τη θέληση πράξη» λένε οι ειδικοί «αλλά χωρίς τη θέληση πράξη δε γίνεται». Και τη μεγάλη αλήθεια αυτής της τοποθέτησης, τη βρίσκουμε στην ευγενική χειρονομία μιας μεγάλης Κυρίας από τη Νίσυρο, της Μαρίας Μίχαλου- Καλλούδη, κατοίκου Ν.Υόρκης, την οποία σήμερα τιμά η «Δωδεκανησιακή Μέλισσα». Σε μία προσφορά, που αναδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής της και μοσχοβολά ανθρωπιά, αλληλεγγύη και αλτρουισμό. Δεν έχει πλούτη η κυρία Μίχαλου, αλλά έχει πλούσια καρδιά! Ήταν μια εργαζομένη γυναίκα, που συμπλήρωνε τον οικογενειακό προϋπολογισμό και συνέβαλλε στο να έχει μια άνετη ζωή η οικογένειά της. Στην Αθήνα διατηρούσε ιδιόκτητο διαμέρισμα, το οποίο προόριζε ως κρίκο, που θα συνέδεε τα παιδιά της με την πολυαγαπημένη της Πατρίδα. Τα παιδιά της όμως επέλεξαν την Αμερική ως μόνιμη κατοικία τους , οπότε εκείνη βρήκε την ευκαιρία να εκδηλώσει όλο το ψυχικό μεγαλείο, που έκλεινε μέσα της. Αντί να πουλήσει το διαμέρισμα για ίδιον όφελος, θεώρησε σωστό και πρέπον να το δωρίσει στη «Δωδεκανησιακή Μέλισσα», ενισχύοντας κατά αυτό τον τρόπο το σκοπό της, που είναι η παροχή υποτροφιών, σε οικονομικά αδύναμους Δωδεκανησίους φοιτητές. Μπορεί η δωρεά να έγινε προς τη «Μέλισσα», για να ενισχύσει το σπουδαίο και θεάρεστο έργο που επιτελεί, όμως μετασχηματίζεται σε προσφορά προς τα άτομα, που τη χρειάζονται ,που την έχουν ανάγκη. Κι όταν τα άτομα αυτά είναι νέα παιδιά, που έχουν τον πόθο, που συγκεντρώνουν όλες τις προϋποθέσεις για μόρφωση και σπουδή, αλλά τους λείπει το ένα, το βασικό, η κινητήρια δύναμη, στερούνται των οικονομικών δυνατοτήτων, τότε η αξία της προσφοράς απογειώνεται κι ο αποδέκτης την νιώθει ως τον από μηχανής Θεό, ως Άγγελον εξ ουρανού, που ήρθε να του προσφέρει το χέρι, να του δώσει κλειδί για να ανοίξει την τύχη του και φτερά για να πετάξει και να κάνει πράξη τα όνειρά του.

Είναι μια πραγματικότητα, που μόνο όποιος την έζησε μπορεί να την εκτιμήσει. Η προσφορά της κυρίας Μαρίας Μίχαλου έγινε σιωπηρά, σεμνά και ταπεινά, χωρίς τυμπανοκρουσίες, γιατί έγινε από καρδιάς. Ας δούμε όμως ποια είναι η μεγάλη αυτή δωρήτρια. Η κυρία Μαρία Μίχαλου κόρη του Νικόλα και της Καλλιόπης Μίχαλου, γεννήθηκε στη Νίσυρο κι εκεί μεγάλωσε στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς και του πόλεμου. Μεγάλωσε μέσα σε ένα σοβαρό χριστιανικό περιβάλλον, με γονείς που ανησυχούσαν και φρόντιζαν για την αγωγή των παιδιών τους. Κι όταν έφτασε σε ηλικία γάμου , η τύχη το θέλησε να παντρευτεί και να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αμερική, όπου ζει μέχρι σήμερα. Είναι το ένα από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Έχει αποκτήσει δυο παιδιά, στα οποία φρόντισε να δώσει μια γνήσια ελληνοχριστιανική αγωγή, γι’ αυτό και τα καμαρώνει σήμερα ως επιτυχημένα, την Ελευθερία της Φαρμακοποιό και το Χρήστο της Οικονομολόγο- Ασφαλιστή . Είναι και γιαγιά τεσσάρων εγγονιών.

Μπράβο λοιπόν στη κυρία Μίχαλου για την ευγενική και μεγαλειώδη χειρονομία της, η οποία μακάρι να βρει μιμητές, ώστε να μπορέσει η «Δωδεκανησιακή Μέλισσα» να συνεχίσει απρόσκοπτα το τόσο επωφελές και θεάρεστο έργο της.

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε ένα σύντομο video.

Μπέτυ Νικολοπούλου